jaamhol2.jpg

René en Carla Cnossen hebben een sportief gezin met twee kinderen: Jelmer van 22 en Sjoerd van bijna 21. Sjoerd studeert in Utrecht. Hij is gestopt met roeien, hij volleybalt nu. Carla is beperkt: ze heeft chronische artrose. Ze heeft vroeger één keer geroeid en is toen gestopt. Ze had les met Wil Bijlsma en dat vond ze niet leuk.

René en Jelmer doen samen o.a. aan beachvolleybal, racefietsen en schaatsen.

rene en jelmerRené is 55.

Langer dan 25 jaar geleden wilden Carla en hij samen gaan sporten. René wilde kanoën en Carla wilde roeien, want dan gebruik je al je spieren.

Ze woonden in Sint Pancras en gingen een keer door de week naar de ARZV. Ze werden doorverwezen naar Jan Hendriks, die sprak met een hete aardappel in zijn mond. Zoiets had René ook meegemaakt bij de tennis en hij was er klaar mee.

In het weekend gingen ze een keer naar OSSA. Hier heerste een totaal andere sfeer, veel gemoedelijker.

Dat ongedwongene vindt René het leukst bij OSSA. Hij mist wel wedstrijdmentaliteit en een evenwichtige leeftijdsopbouw. Er is jeugd en senioren. De tussengroep ontbreekt.

René roeit niet meer in een vast team. Vroeger wel, met de “lange mannen”, maar ze groeiden uit elkaar wat betreft ambities: Marcel, Ben en Geert wilden knallen en wilden vaak trainen. Mark en René hadden daarnaast een andere tijdsinvulling: hun gezin, en Jelle zijn vriendin.

René roeit het liefst in de Langedijker Vaart, een skiff.

Wat hij nog moeilijk vindt: de techniek kan altijd beter. Op de roeicoachcursus werd hij geconfronteerd met zijn “naduiken”. Als je niet gecoacht wordt, dan sluipen fouten erin.

René is actief bezig met de jeugd. Hij doet indoortrainingen met de jeugd, samen met Geert.

Hij vindt het leuk om talent te zien ontwikkelen, en om iets in die ontwikkeling te mogen bijdragen. René is vrijwilliger, maar hij is niet vrijblijvend bezig. De roeier moet zich wel willen inzetten. Hij vindt het nog steeds fantastisch om te zien dat de roeier goed presteert tijdens een wedstrijd. En hij geniet met name van het enthousiasme van de ouders, zoals die van Roos en Nienke op het NK.

René is zijn rol als jeugdcoachtrainer nog steeds aan het ontwikkelen, zoals tijdens het waterweekend van de KNRB.

Het beroep van René is vakspecialist hydrauliek en pneumatiek bij TATA steel. Hij werkt in de projectstaf.

Een andere favoriete sport is fietsen op de racefiets. De ambitie is om met Mark en Jelle de Alpexperience te rijden; 8 dagen in Frankrijk. Ze willen daar iedere dag een colletje van 100 km rijden, en daarnaast gezellig met het team naborrelen. Ook wandelt hij graag met Carla.

 

Jelmer kwam door zijn vader bij OSSA. René gaf jaren geleden al basisinstructie. Carla zei: je geeft iedereen roeiles, neem die jongens ook eens mee. Jjelmer was toen 10, en eigenlijk veel te jong. Zijn lengte was wel goed, maar hij miste gewicht. De eerste keer zei Kees Verschoor: ze kunnen makkelijk in een skiff. Dat was wat ambitieus. Ze roeiden met z’n drieën, met Michiel Schelfhout (de stiefzoon van Edwin) die het al eerder had gedaan. Hoe Jelmer het zelf voelde: heel nat.

Een jaar later ging Jelmer tijdens het clubuur met René in een gestuurde C2. Hij vond het heel eng, maar er kon niets misgaan volgens René. Eigenlijk ging het wel lekker.

Daarna ging het snel: hij werd een puber en kreeg een groeispurt. Zijn gewichtspunt was daardoor laag, en het balans houden ging makkelijker. Na een winter ging het niet meer zo, maar de club was zo leuk: Tjarko, Melvin, Vincent, Jan Boon, Ben, Sjoerd en Jelmer. Met het jeugdkamp kwamen ook Carucha, Danique en Hilde erbij. De trainingen bevatten veel spelelementen en ze deden wedstrijdjes tegen elkaar. Uiteindelijk begon de jeugd uit te dijen. De trainingen werden steeds zwaarder en gerichter. Tjarko, Pieter van de Weere, Quinten en Jelmer trainden in een C4 voor de Head en de Heineken.

Jelmer is nu 10 jaar lid. Het leukst bij OSSA vindt hij de sfeer, de jeugd, goede boten, goed water en een leuk cluppie. Er wordt heel professioneel getraind op hoog niveau. Dat vindt hij heel leuk.

Jelmer had een vast team, maar dat is uit elkaar gevallen toen hij in 2012 een klaplong kreeg. Hij was lang en dun in de pubertijd en het was gewoon pech dat hij het kreeg. Hierdoor zat hij vaak vast in zijn hoofd. Hij is nog mentaal vermoeid. Hij moet er op letten om ontspannen te blijven. Hij is bang dat het terug komt. Hij is nu wel veel sterker dan toen. Hij roeit het liefst in een dubbel 2, met een jeugdlid, om iemand training te geven.

Skiffen vindt hij niet leuk.

Jelmer vindt het nog moeilijk om zijn oude techniek terug te vinden: lang doorgaan, hard gaan. Hij heeft nu meer kracht, maar minder conditie. Hij roeit geen wedstrijden, maar wil wel weer gaan beginnen.

Vier keer is Jelmer naar het Aegir jeugdroeikamp geweest. Daar roeide hij in een 8 en dat vond hij heerlijk. Zijn doel is om boord 4 of 8 te gaan roeien.

Jelmer zit in Utrecht op de Hogeschool en studeert scheikunde. Hij heeft vooral laat in de middag en ’s avonds laat les. Hij zoekt een kamer in Utrecht.

In de introductietijd roeide hij daar bij Orca, maar stopte hiermee toen hij stage ging lopen. Hij zit nu 4 jaar in Utrecht, waarvan 1 1/2 jaar opging aan studievertraging door ziekenhuisbezoeken en operaties. Het is “retezwaar” maar gaat goed.

Tijdens zijn minor heeft hij les gegeven in Den Helder. Hij wil later in een laboratorium gaan werken. Andere sporten en hobby’s zijn: lezen, schrijven (fantasie, om gedachten op een rijtje te zetten; hij zat een tijdje in de knoop; alles eruit gooien helpt om dingen te accepteren zoals ze zijn), schaatsen, volleybal, skiles, handballen. Jelmer vindt sporten heel leuk.

Bedankt voor het gesprek, Renén en Jelmer!

Lida